
مدیر یکی از موسسات انتشاراتی ایران می گوید گرانی کاغذ می تواند میخ آخر بر تابوت صنعت نشر باشد.
یحیی ساسانی، مدیر انتشارات افکار در گفتگو با خبرگزاری مهر در روز یکشنبه ۲۸ آبان گفت: "مسئله نابودی یک صنف است. کاری که ناشران در حال حاضر می کننند ادامه دادن کار نیست. چون نشر در حال اضمحلال است."
به گفته آقای ساسانی "زمانی که قیمت کاغذ هم گران نبود نشر ما وضع مناسبی نداشت."
پیش از این هم غلامعلی حداد عادل، در جشن ملی کتاب و کتابخوانی در ۲۴ آبان گفته بود: "گرانی فوقالعاده کاغذ همه را نگران کرده است. هم به لحاظ فرهنگی و هم به لحاظ اقتصادی جای نگرانی است."
نیزهست. «قدرت سیاسی» و «جامعه مدنی» دو متغیر تاثیرگذار بر شکلگیری و تحول نهادهای تمدنی جدید از جمله مطبوعات هستند، اگرچه خود هم از فرآیند تاسیس و توسعه این نهادها متاثر میشوند. بر این اساس مطالعه نسبت میان «ساخت قدرت و چگونگی تحول آن» از سویی و «جامعه مدنی و وضعیت قدیم و جدید آن» از سوی دیگر با «کم و کیف رشد و توسعه مطبوعات» در آستانه مشروطیت و پس از آن، موجب طرح فرضیهها و نظریههای مختلف اجتماعی و سیاسی در ایران شده است. مطبوعات از لحاظ اینکه در طلیعه توجه جوامع جدید به وسایل ارتباط جمعی قرار دارند و در انقلاب مشروطه به مثابه موثرترین رسانه جدید، نقشی ویژه داشتهاند، میتوانند بخش مهمی از مطالعات تاریخی را در حوزههای توسعه اجتماعی، توسعه فرهنگی و توسعه سیاسی به خود اختصاص دهند. مطالعات تاریخی نشان میدهد مطبوعات به مثابه نهاد نوین تمدنی در ایران عصر مشروطه و پس از آن الزاما همان کارکردها و کاربستهای نو را نداشته و در زمینههایی از مناسبات و روابط کهن با رویکردها و مصارف سنتی مواجه بوده است. علل و عوامل بروز این امر را باید بیش از نقشهای رسمی و متعارف مطبوعات در کارکردهای غیرملموس و پنهان آنها جستوجو کرد. در واقع مطبوعات چون معمولا جانب تحول و ارتباط متقابل را میگیرند، لذا در جوامع توسعه نیافته، به آسانی مخل نظمهای سنتی به شمار میآیند و با مقاومتهای گوناگون فرهنگی و اجتماعی مواجه میشوند. علاوه بر این، شکل نگرفتن نهادهای مدنی و سیاسی جدید مثل احزاب، سندیکاها، انجمنها و گروههای داوطلبانه و از میان رفتن آمرانه و اجباری نهادها و ساختارهای عرفی و مردمی، «سیاسی شدن» یا «سیاسی انگاشتن» غیرطبیعی مطبوعات را به دنبال دارد.
رشته علوم ارتباطات اجتماعی در ایران با فراز و نشیب های گوناگون همراه بوده است.تا قبل لز سال ۱۳۶۴این رشته دارای ۵گرایش بوده و استادان بنامی چون صدرالدین الهی،حمید نطقی،و دیگران را در خود جای داده بود.اگرچه عمر این رشته در ایران به حدود ۴۰سال می رسد،اما به نظر می رسد که به پیری زودرس مبتلا شده است.آنچه در ادامه می آید شرح فراز و فرود ها...