تفکیک جنسیتی از دانشگاه علامه طباطبایی تا ...

تفکیک جنسیتی از دانشگاه علامه طباطبایی تا ...
در میان دانشجویان و نیم نگاهی به تاریخ

نویسنده: سهیل سراییان

    جنجالی به نام تفکیک جنسیتی، آری یا نه؟
    
    همصدای بی صدایـیم با هم و از هم جدایـیم
    
    
    دانشگاه علامه طباطبایی را اول به خاطر تفکیک جنسیتی می شناسند و بعد به خاطر اساتید از دست رفته اش: این روزها وقتی میان دانشجوهای این دانشگاه می روی و با آنها به گفت وگو می نشینی چیزی جز آه و ناله به خاطر ارائه نشدن واحدهای درسی و تطابق نداشتن آنها با همدیگر نمی شنوی. دانشجویانی که ترم های آخر هستند و حالابه مشکل برخورده اند، کسانی که دیگر درس هایی برای آنها ارائه نمی شود و مجبورند با هزینه خودشان میهمان دانشگاه های دیگر شوند و خیلی مشکلات روحی دیگر برای دانشجویان، از جمله اینکه به دلیل همسو نبودن فکر مدیران دانشگاه با دانشجویان، دانشجوها به سختی به دانشگاه می آیند و می روند، موج منفی در فضای دانشکده های مختلف وجود دارد و اینها همه از تفکیک جنسیتی است، حالابهتر نبود اول به بحث علمی می پرداختیم و اساتید و امکانات علمی را افزایش می دادیم و بعد طرح تفکیک جنسیتی را اجرا می کردیم؟
    چندی پیش حجت الاسلام والمسلمین سید صدرالدین شریعتی، رییس دانشگاه علامه طباطبایی در گفت وگو با باشگاه خبرنگاران درباره ارتقای سطح علمی دانشگاه هایی که طرح تفکیک جنسیتی در آنها اجرا شده است، اظهار داشت: «در دانشگاه علامه طباطبایی (ره) در سال گذشته هزار و 200 دانشجوی مشروطی تحصیلی داشتیم اما پس از اجرای طرح تفکیک جنسیتی تعداد 600 مشروطی داشته ایم که این یعنی کاهش چشمگیر 50 درصدی مشروطی های تحصیلی دانشجویان در این دانشگاه و دانشجویان دختر و خانواده ها از اجرای طرح تفکیک جنسیتی در دانشگاه علامه طباطبایی (ره) بسیار اظهار رضایت می کنند و ثمرات و تحولات اجرای این طرح، بسیار مثبت بوده است.»
    حالابنده می خواهم بدانم که دقیقا از کدام خانواده ها این نظرسنجی پرسیده شده است؟ چند درصد دانشجوها به این طرح آری گفته اند و چند درصد نه؟ متاسفانه مسوولان هم آمارهایی از خودشان درمی آورند و همه اینها را باور می کنند، خب خودتان بیایید در بین دانشجوها و ببینید که همه به مشکل برخورده اند: چرا از دور نتایج مثبت را به رخ مان می کشید؟
  

انقلاب فرهنگی چین

کشور بزرگ چین در آستانه انتخاب یک رهبر جدید است.در همین راستا مطلبی در پی می آید از ماهیت آنچه در چین گذشته است.

 مجموعه‌ای از عکس‌هایی کم‌نظیر از دوران انقلاب فرهنگی چین برای اولین بار در لندن به نمایش گذاشته شده است. این عکس‌ها از حدود ۴۵ سال پیش در خفا نگهداری می‌شده است. این نمایشگاه که اثر لی ژن‌شنگ است، "گنجینه‌ای بی‌همتا از اطلاعات" از یکی از آشوب‌زده‌ترین دوره‌های قرن بیستم خوانده شده است.

اصلاحات؛ آرزواندیشی و نوستالژی

انقلاب نه یک‌شبه رخ می‌دهد نه با اراده‌ گروهی خاص؛ فرایندی پیچیده است و نیاز به شرایط تاریخی خاصی دارد. این بدان معنا نیست که وقتی امکان انقلاب نیست، اصلاحات لزوماً ممکن است. موقعیت‌هایی وجود دارد که نه انقلاب محتمل است نه اصلاحات. این موقعیتِ رکود سیاسی می‌تواند سال‌ها یا دهه‌ها به طول انجامد و سرانجام با انفجاری درونی - شبیه وضع کنونی سوریه - تغییر یابد یا با حمله‌ نظامی بیرونی - شبیه پایان نظام صدام حسین در عراق.

تنها خواستنِ اصلاح نظامی سیاسی و حتا تلاش برای آن، نظام سیاسی را به تغییری تدریجی و مسالمت‌آمیز وادار نمی‌کند. اصلاحات هم مانند انقلاب رویدادی پیچیده است و کامیابی به آن به عوامل بسیاری بستگی دارد. به ویژه، نقش بنیادین حکومت را در مجال دادن به انقلاب یا اصلاحات نباید نادیده گرفت...

در ادامه...